Հայկական խոհանոցը համերի և հոտերի գանձարան է, որն արտացոլում է դարավոր խոհարարական ավանդույթները:

Հայկական խոհանոցի բազում ուտեստների մեջ առանձնանում է հայկական խորովածը: Բլոգի այս գրառման մեջ մենք կխորանանք խորովածի հարուստ պատմության մեջ, կանդրադառնանք խորովածի պատրաստմանն ու հայկական մշակույթում վերջինիս նշանակությանը։

Պատմություն

Խորովածն իր ծագումը կարող է գտնել հին ժամանակներից, երբ հայերը հայտնի էին իրենց անասնապահությամբ: Միսը բաց կրակի վրա խորովելու արվեստը շատ արագ դարձավ նրանց խոհարարական ժառանգության անբաժանելի մասը: Դարերի ընթացքում խորովածը վերածվել է հասարակ մսային ուտեստից հայկական ինքնության խորհրդանիշի, որը փայփայում են տեղացիները և վայելում այցելուները:

Խոհարարական արվեստ

Խորովածը պատրաստվում է շամփուրների վրա շարած մարինացված մսի կտորները (սովորաբար գառան կամ խոզի միս) կրակի վրա դնելով։ Խորովածի իսկական կախարդանքը դրա պատրաստման մեջ է։ Ավանդաբար, միսը խորովում են բաց կրակի վրա կամ մանղալի մեջ: Դանդաղ և կանխամտածված խորովելու գործընթացը երաշխավորում է, որ միսը կստացվի նուրբ և հյութալի։

Միասնության խորհրդանիշ

Խորովածն ավելին է, քան պարզապես ճաշատեսակ. այն միասնության և համերաշխության խորհրդանիշ է: Հայկական մշակույթում խորոված պատրաստելն ու վայելելը հաճախ համայնքային գործունեություն է, որը միավորում է ընտանիքներին և սոցիալական տարբեր խմբերին:

Հայկական խոհանոցի արքան՝ խորովածը, պարզապես ուտեստ չէ  դա պատմության, մշակույթի և համայնքի մարմնացում է: Իր պարզ, բայց բուրավետ բաղադրիչներով, մանրակրկիտ փորձառությունների բերկրանքով խորովածը հատուկ տեղ է գրավում հայերի և բոլոր նրանց սրտերում, ովքեր ճաշակել են վերջինիս համը: Խորովածն իսկապես արքայավայել ուտեստ է։